Ken je het Herenhuis, de Villa en het Klooster aan de Oude Velperweg? Deze gebouwen vormen samen woongemeenschap Casa de Pauw. Ook een tuin en ontmoetingsplek ‘de Pukkel’ horen erbij. Eén van de bewoners is muzikant Jetse de Jong. “Ik dacht altijd dat ik erg op mijzelf was, dat alleen zijn goed voor mij was. Maar sinds ik hier woon blijk ik geen genoeg te kunnen krijgen van het sociale contact. De sociale batterij gaat zelden leeg.”
Met Open Huis nemen we een kijkje achter de voordeur bij bewoners van de wijk Velperweg en omgeving! Ontdek verhalen van bewoners en laat je inspireren door hun dagelijks leven, favoriete plekken en wat wonen in deze groeiende wijk voor hen betekent. Zo leer je een kleurrijke mengelMOES aan buurtbewoners kennen.
Grote kans dat Jetse de Jong geen onbekende naam voor je is als je van muziek houdt. De 29-jarige pianist reisde de hele wereld over: van Nieuw-Zeeland tot New York, en is inmiddels alweer even in Arnhem neergestreken. Hij staat regelmatig in theaters en concertzalen en speelt daar een mix van blues, jazz, gospel en funk, zowel eigen muziek als covers. Daarnaast geeft hij muziekles en draagt hij bij aan allerlei muzikale projecten.
Jetse stapte bij Moes binnen met de vraag of hij een poster mocht ophangen voor zijn albumrelease in Luxor Live, afgelopen december. Natuurlijk mocht dat, en meteen werd ‘ie gestrikt voor een optreden tijdens een buurttafel. “Moes is een kartrekker voor meer verbinding in de buurt, dat vind ik iets heel moois. Ik zou best vaker muziek willen maken voor de wijk. Gewoon buurtconcertjes organiseren, zelf muziek maken en naar andere muzikanten luisteren uit de buurt.”
Paters – gastarbeiders – krakers – woongemeenschap
We spreken Jetse in zijn woning, in één van de prachtige Casa de Pauw-panden met een rijke geschiedenis. In vogelvlucht: het Klooster-pand werd rond 1910 gebouwd door paters, de Villa en het Herenhuis stonden er toen al. In 1975 werd het complex eigendom van de ENKA-fabriek (nu Akzo Nobel) en diende het als onderkomen voor Italiaanse en Spaanse gastarbeiders. In 1985 hadden de meesten van hen een betere woonplek gevonden in de stad en kwamen de panden grotendeels leeg te staan. Krakers wisten toen hun weg te vinden.
Via de gemeente kwam het complex in handen van WBVG (Woningbouwvereniging Gelderland). Samen met de krakers zorgden zij voor een intensieve renovatie tot wat Casa de Pauw nu is: een woongemeenschap met 43 wooneenheden verdeeld over 10 woongroepen, een prachtige tuin mét moestuin en ontmoetingsplek de Pukkel voor vergaderingen, feestjes en filmavonden. Elke woongroep deelt een hal, keuken, sanitair en wasruimte.
Een oefening in samenleven
Jetse kwam bij Casa de Pauw terecht na een verbroken relatie. Het was niet zijn intentie om er te blijven wonen… maar dat gebeurde wel. En hij is niet van plan er nog weg te gaan.
“Casa de Pauw heeft mij een breder perspectief gegeven. Als muzikant zit je al snel in een muzikantenbubbel, met alleen muzikantenvrienden en gesprekken over muziek. Sinds ik hier woon voel ik me meer onderdeel van de wereld. Je leert communiceren, grenzen aangeven, samenwerken, en aanvoelen wanneer je even tijd voor jezelf nodig hebt. Het is een oefening in samenleven, zeker in deze tijd waarin veel mensen meer op zichzelf gericht zijn. ”
En Jetse leert niet alleen sociale skills. “Ik ben onderdeel van de werkgroep gereedschap. Samen verzorgen we het beheer en het onderhoud van de gereedschapsruimte en al het gereedschap dat gebruikt wordt voor onderhoud aan het pand. Daardoor weet ik nu hoe gereedschap werkt; dat was anders niet snel op mijn pad gekomen.”
“Bij Moes raak je vanzelf aan de praat met mensen uit de buurt”
Casa de Pauw is haast een dorp op zich, geeft Jetse aan. “Maar het is natuurlijk ook leuk om contacten buiten de heg te hebben. Moes helpt daar heel goed bij, je raakt vanzelf aan de praat met mensen uit de buurt. Ik loop er wekelijks naar binnen voor de beste appeltaart van Arnhem.”
De vraag die Jetse heeft voor de volgende Open Huis-deelnemer sluit daar mooi op aan:
“Waar kun je de lekkerste appeltaart van Arnhem eten? Mijn vriendin en ik doen een marktonderzoek en Moes staat heel hoog, maar we zijn altijd benieuwd naar tips van anderen.”
Als laatste beantwoordt Jetse nog de vraag van de vorige geïnterviewde, Jan-Jaap. Hij vroeg zich af: wat mist er in jouw buurtje? “We hebben al zoveel, ik mis eigenlijk niks. Ik vind het echt een superleuk buurtje en ik voel: dit is de plek voor mij. Dit pand, de buurt en de stad Arnhem.”
Hopelijk geldt dat ook voor de bewoners van het Zijdekwartier, de nieuwe wijk die nu in aanbouw is. Tegen de toekomstige bewoners zegt Jetse: “Ga lekker naar buiten, dan zien we elkaar bij Moes!”

Dit interview is geschreven door Eline Hoffman, tekstschrijver uit Arnhem. De portretten zijn gemaakt door fotograaf én Plattenburger Maarten Verbaarschot.
